Τελευταίες αναρτήσεις

20 Ιουλίου 2017

Γιάννης Παπαγιάννης, ο ηρωικός εθνοφρουρός που εκτελέστηκε άνανδρα από τους Τούρκους.

Στις 14 Αυγούστου του 1974 οι τούρκοι εισβολείς της Κύπρου εκτέλεσαν 18 άοπλους αιχμαλώτους πολέμου και τους έριξαν μέσα σε ένα πηγάδι στο Τζιάος της επαρχίας Αμμόχωστου. 

Ο 23χρονος Ιωάννης Παπαγιάννη έφθασε στην Κύπρο στις 17 Ιουλίου από την Αγγλία όπου σπούδαζε, μέσω Ελλάδος, για να καταταχθεί στην Εθνική Φρουρά και να υπερασπιστεί το νησί του από την τουρκική εισβολή. Πολέμησε στην επαρχία Αμμοχώστου και όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει έπεσε αιχμάλωτος των Τούρκων. Μαζί του ήταν άλλοι 18 συμπολεμιστές του....

Στη φωτογραφία εμφανίζεται γονατιστός με τα χέρια πίσω από το κεφάλι. Ένας Τούρκος στρατιώτης του ανάβει το τσιγάρο και ένας άλλος τον φωτογραφίζει. Όπως αποδείχτηκε αργότερα αυτή ήταν μια κίνηση εικονικής μεγαλοψυχίας. Ο τούρκος φωτογράφος συνελήφθη λίγο αργότερα από Έλληνες μαχητές και όταν εκτυπώθηκε το φιλμ όλοι συγκλονίστηκαν. Είδαν τον Παπαγιάννη με αναμμένο τσιγάρο να καπνίζει. 

Το φιλμ αυτό τόνωσε την κρυφή ελπίδα ότι οι αιχμάλωτοι βρίσκονταν κάπου ζωντανοί. Έτσι τα επόμενα χρόνια ξεκίνησε διεθνής εκστρατεία για των εντοπισμό των αγνοούμενων της Κυπριακής τραγωδίας. Μέχρι τότε η ελπίδα των συγγενών του Γιάννη από το Νέο Χωριό Κυθρέας και των άλλων στρατιωτών, ότι μπορεί να υπάρχουν επιζώντες, δεν είχε σβήσει. Η φωτογραφία συμβόλιζε τον αγώνα για τον εντοπισμό όλων των χαμένων του Αττίλα.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την λήψη της φωτογραφίας βρέθηκε ένα πηγάδι με οστά στο Τζιάος της Αμμοχώστου. Ακολούθησε ταυτοποίηση του DNA και το συμπέρασμα ήταν ότι ο Γιάννης Παπαγιάννης και οι 18 συμπολεμιστές του εκτελέστηκαν εκεί το 1974 και ρίχτηκαν στο πηγάδι που μετατράπηκε σε ομαδικό τάφο. 

Ο Τούρκος τον κέρασε το τελευταίο τσιγάρο της ζωής του. Δεν ήταν ήταν ένας μεγαλόψυχος στρατιώτης, αλλά ένας δειλός άνθρωπος που εκτέλεσε τον αιχμάλωτό του, αφού πρώτα έστησε μια προπαγανδιστική φωτογραφία. Ο επίλογος γράφτηκε στις 14 Αυγούστου 2009 όταν έγινε η κηδεία του Ιωάννη Παπαγιάννη και των άλλων υπερασπιστών της Αμμοχώστου. Αιωνία τους η μνήμη.... 

πηγή

ΞΕΤΥΛΙΓΕΤΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ.

Επιμέλεια κειμένου Μαίρη Καρά 

     «Άμεσο δόλο» απέδωσε η πανεπιστημιακός και πρώην μέλος του Δ.Σ. της Αρχής ΖΩΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ στον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, σχετικά με την πλαστογράφηση του ελλείμματος του 2009, προκειμένου να μπει η χώρα στο Μνημόνιο το 2010.... 
     Ο Α. Γεωργίου δικάζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου, σε δεύτερο βαθμό, μετά από έφεση υπέρ του νόμου, που άσκησε η Εισαγγελία στην αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου.   Η κατηγορία που αποδίδεται σε βάρος του, αφορά καταγγελίες της κ. Γεωργαντά και άλλων μελών της Αρχής, ότι διατήρησε για ορισμένους μήνες, από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2010, παράλληλα με την ιδιότητα του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ και εκείνη του υπαλλήλου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Καθόλου τυχαίο, βέβαια!
     Ο Γ. Παπανδρέου (πρωθυπουργός) και ο Γ. Παπακωνσταντίνου (υπουργός Οικονομικών) έχοντας προαποφασίσει να θέσουν την χώρα υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ, τοποθέτησαν στην ΕΛΣΤΑΤ τον υπάλληλο του ΔΝΤ, προκειμένου να εμφανίσει πλαστό έλλειμμα-μοχλό για να δημιουργηθεί τεχνική αφορμή πρόκλησης ελληνικής προσφυγής στο Μνημόνιο και στο ΔΝΤ!   Επιπλέον του καταλογίζεται, ότι δεν συγκαλούσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ, αν και είχε σχετική υποχρέωση βάσει του νόμου, με αποτέλεσμα να λάβει όλες τις αποφάσεις για τα στοιχεία που αφορούν το έλλειμμα του 2009, βάσει των οποίων η χώρα τέθηκε σε καθεστώς Μηχανισμού Στήριξης, χωρίς την σύμφωνη γνώμη των υπολοίπων μελών της ανεξάρτητης αρχής.
     Η δίκη διεξάγεται απόντος του κατηγορούμενου, ο οποίος εκπροσωπείται από τους συνηγόρους του. Εντός του δικαστηρίου βρίσκονται δεκάδες πολίτες που πολλές φορές «παρεμβαίνουν» με συνθήματα και σχόλια στην διαδικασία, με αποτέλεσμα σήμερα, η πρόεδρος να ζητήσει να αποχωρήσουν κάποιοι από αυτούς.   Στην κατάθεσή της η κ. Γεωργαντά υποστήριξε πως ο Ανδρέας Γεωργίου παρέβη το νόμο, έχοντας «άμεσο δόλο» και πως «είχε σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ηθικό και υλικό όφελος».
     Η πανεπιστημιακός επέμεινε στις καταγγελίες της σχετικά με την διατήρηση από τον κ. Γεωργίου της θέσης του ως υπαλλήλου του ΔΝΤ και του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ότι ο κατηγορούμενος «ήρθε με εντεταλμένη υπηρεσία» και τόνισε πως «αν το είχε πει στην διάσκεψη των προέδρων της Βουλής δεν θα επιλεγόταν ως πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά ούτε καν ως μέλος, διότι δεν είχε θέση καθηγητού».   Η καθηγήτρια υποστήριξε πως από τα στοιχεία που μπορεί να γνωρίζει, θεωρεί πως το έλλειμμα του 2009 ήταν γύρω στο 4 με 5%, τοποθέτηση που πυροδότησε την αντίδραση του κοινού που άρχισε να χειροκροτεί και να φωνάζει: «Προδότες», «κρεμάλα στο Σύνταγμα», «όλοι μέσα» και άλλα, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της προέδρου, η οποία προσπαθούσε να επιβάλει την τάξη.
      Η μάρτυρας συνέχισε τον συλλογισμό της, υποστηρίζοντας πως η χώρα είχε ένα από τα χαμηλότερα ελλείμματα «αλλά μπορούσαμε και πληρώναμε τα χρέη μας γιατί είχαμε οικονομική δραστηριότητα. Ο Γεωργίου οδήγησε σε παρατεταμένη ύφεση» είπε χαρακτηριστικά η κ. Γεωργαντά, προκαλώντας νέα ξεσπάσματα από το ακροατήριο και εκνευρισμό στην πρόεδρο, που άρχισε να ζητά από κάποιους να βγουν από την αίθουσα.
     Μάλιστα, αποχωρώντας, μια γυναίκα από το ακροατηριο, που της ζητήθηκε από την Πρόεδρο να βγει από την αίθουσα, είπε: «Η διεφθαρμένη χώρα αποχωρεί». Η πρόεδρος αμέσως ζήτησε να της πει τι εννοεί.   Πρόεδρος: Αυτό πού το λέτε; Στο δικαστήριο; Κοινό: Όχι το λέω στον πρώην πρωθυπουργό, κύριο Παπανδρέου. Πρόεδρος: Περάστε έξω! Φυσικά υπακούοντας στην εντολή της Προέδρου αποχώρησε, αλλά στη συνέχεια της δίκης και μετά το διάλλειμμα η Πρόεδρος της επέτρεψε να επιστρέψει στην αίθουσα, για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της δίκης χωρίς άλλη παρέμβαση.
     Στο δικαστήριο κατέθεσαν κι άλλα πρώην στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ΔΣ της Αρχής. Ακόμη, κατά την σημερινή  ακροαματική διαδικασία  εξετάστηκαν  πρώην στελέχη του Διοικητικού Συμβουλίου  (ΔΣ) της ΕΛΣΤΑΤ καθώς και ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο ΔΣ. Μεταξύ αυτών είναι  ο οικονομολόγος και πρώην διευθυντής της ΤτΕ Γεώργιος Συμιγιάννης. Οι ερωτήσεις της Προέδρου προς τον μάρτυρα επικεντρώθηκαν, για το εάν υπήρξε μελέτη για να ενταχθούν οι 17 ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του 2009. Πρόεδρος: Τις μελέτες τις είδατε; Ξέρετε αν ολοκληρώθηκαν; Μπορεί και να δικαίωναν τον κ. Γεωργίου! Κοιτάξατε να δείτε αν ολοκληρώθηκαν; Μάρτυρας: Όχι, δεν είχαμε την δυνατότητα. Πρόεδρος: Ποια δυνατότητα; Μέλη του Δ.Σ. ήσασταν όχι διακοσμητικά στοιχεία. Να πάτε στα γραφεία των υπαλλήλων και να τα ζητήσετε! Μήπως δεν είχατε την αρμοδιότητα και την είχε μόνο ο πρόεδρος; Λέτε δηλαδή ότι είχανε τα στοιχεία οι υπάλληλοι και δεν τα είχατε εσείς;
     Σε αυτό το σημείο παρενέβη το πρώην μέλος του Δ.Σ. Νίκος Λογοθέτης εξηγώντας : "Δεν μας επέτρεπε ο Γεωργίου να δούμε οποιοδήποτε υπάλληλο. Αυτό έγινε από τον Σεπτέμβριο του 2010 και μετά. Δεν υπήρχαν πουθενά μελέτες. Από τον Αύγουστο του 2013 που λάβαμε γνώση της δικογραφίας είχαμε περισσότερα στοιχεία".
     Ακόμη ο κ. Συμιγιάννης επισήμανε  ότι "η Ελλάδα είναι στα στατιστικά στοιχεία χωρίς καμία υποσημείωση από το τη Eurostat από τον Οκτώβριο του 2010, για 14 συνεχείς φορές επί επτά συναπτά χρόνια. Είμαι επαναπαυμένος ότι δόθηκαν τα σωστά στοιχεία, γιατί και ο νέος πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ συνεχίζει να χρησιμοποιεί την ίδια μεθοδολογία". 
     Στην κατάθεσή του ο εκπρόσωπος των εργαζομένων Κωνσταντίνος Σκορδάς τόνισε, πως τα στοιχεία για το έλλειμμα «σαφέστατα έπρεπε να περάσουν από το ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ» και συμπλήρωσε: «Πουθενά δεν ανέφερε ο νόμος ότι ο πρόεδρος αποφασίζει μόνος του και χωρίς το επταμελές συμβούλιο». Παράλληλα, επισήμανε πως ποτέ δεν του δόθηκε η δυνατότητα να διαπιστώσει εάν η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την επίμαχη αναθεώρηση ήταν σωστή.
     Τελικά λόγω της παρέλευσης του χρόνου το Δικαστήριο αποφάσισε την συνέχιση της δίκης για την 31 Ιουλίου 2017.

Ιστορικά βίντεο της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο.

από τον χρήστη Arms Control Center

από τον χρήστη MEDIAVOX galanakis



από τον χρήστη AP Archive

(Σημείωση: Αν βάλετε στο Youtube την ένδειξη και SYND 20 7 1974 και αλλάζοντας κατόπιν ημερομηνίες μέχρι και τον Αυγουστο του 1974 θα βγουν πολλά κι ενδιαφέροντα ιστορικά βίντεο από την περίοδο εκείνη)

από τον χρήστη AP Archive

(Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε το ξενοδοχείο LEDRA που φιλοξενούσε πολλούς δημοσιογράφους να πολιορκείται από τους Τούρκους και οι Ελληνοκύπριοι εθνοφρουροί να το υπερασπίζονται) 

από τον χρήστη ayiosamvrosiosuk 

από τον χρήστη Παραπολιτικός Τηλέτυπος

από τον χρήστη Vatajjis 





από τον χρήστη  LOUCAS HAMATSOS 

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ Ή ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΕΣ;

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Πολλοί φίλοι, που δεν γνωρίζουν και πολλά πράγματα γύρω από το Σύνταγμα ή το Συνταγματικό Δίκαιο , αγωνίζονται (θέλω να πιστεύω καλόπιστα, γιατί κάποιοι το κάνουν εσκεμμένα) για να διασώσουν το υπάρχον Σύνταγμα. Το Σύνταγμα δηλαδή που επέτρεψε στους πολιτικούς να χρεοκοπήσουν τη χώρα, στη συνέχεια να εκχωρήσουν την εθνική κυριαρχία, τη δημόσια και την ιδιωτική περιουσία, να αλλάζουν το ΟΧΙ ενός δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ και μάλιστα να μένουν και ατιμώρητοι απολαμβάνοντας την εξουσία, αυτοί και οι οικογένειές τους.

Φίλοι μου είστε σε "καλό" δρόμο, συνεχίστε, ο πάτος είναι ακόμα πιο κάτω.

Κατανοώ τους φόβους σας ότι οι πολιτικοί που χρησιμοποιούν το ισχύον Σύνταγμα προφανώς θα φτιάξουν ένα ακόμα χειρότερο, αν ασχοληθούν με το θέμα, για το οποίο άλλωστε δεν θα μας ρωτήσουν, ούτε μας πέφτει λόγος, με βάση το ισχύον Σύνταγμα, που απαγορεύει την ανάμιξη του λαού στις συνταγματικές διαδικασίες.

Ναι έτσι θα γίνει, αν τους το επιτρέψουμε εμείς οι πολίτες. Εγώ όμως δεν ομιλώ για αναθεώρηση, αλλά για τη δημιουργία Νέου Συντάγματος από Λαϊκή Συντακτική Εθνοσυνέλευση, δηλαδή από τους ίδιους τους πολίτες. Για όποιον ξέρει λίγα πράγματα αντιλαμβάνεται τη διαφορά ανάμεσα στην αναθεώρηση και τη δημιουργία νέου Συντάγματος.

Κάποιοι ρίχνουν την προπαγάνδα (ηθελημένα ή άθελα) ότι πρώτα πρέπει να περάσει η κρίση και όταν οι πολιτικοί (προφανώς) ελευθερώσουν το λαό (γιατί για επανάσταση δεν ακούω), τότε, εκ του ασφαλούς να έρθουν κάποιοι που τώρα λουφάζουν στη γωνία να αλλάξουν το Σύνταγμα (κούνια που τους κούναγε).

Αν περιμένετε να περάσει η κρίση και μετά να ασχοληθείτε, εκ του ασφαλούς, με θέματα που καίνε, όπως το Σύνταγμα, η ανατροπή του συστήματος κ.λ.π. τότε ελάτε να συζητήσουμε μετά το 2060. Διαφορετικά ας δράσουμε τώρα.


πηγή

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ, «ΕΞΟΔΟΙ», ΜΥΘΟΙ και…ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ!..

«Πιπεράτο» του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου 

Όλοι οι Λαοί, δυστυχώς, υποκύπτουν στις πολλές πομπώδεις και υπερβολικές ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ των Πολιτικών και των Κομμάτων και μετά βιώνουν την απογοήτευση.

Όλοι οι Λαοί πιστεύουν ότι ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ… 
Εμείς στην Ελλάδα βιώσαμε το παραμύθι ότι ΔΕΝ δικαιούμαστε μια θέση στον ήλιο αλλά ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ του Ήλιου!.. 

Το πιστέψαμε, «το χάψαμε» το «παραμύθι» που μας σέρβιραν αρχικά ο κ Σημίτης και οι Σημιτικοί εκσυγχρονιστές (και περιλάμβανε και την μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου), ακολούθησε στη συνέχεια εκείνη η θελκτική υπόσχεση του κ Καραμανλή και της ΝΔ ότι «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε», με επίλογο το «λεφτά υπάρχουν!..» του κ Παπανδρέου τον οποία απογύμνωσε ο κ Λοβέρδος δηλώνοντας «δεν υπάρχει…σάλιο!»

Στην Πατρίδα μας Κόμματα και Πολιτικοί φρόντισαν να ΑΥΞΗΣΟΥΝ τις προσδοκίες αλλά ΔΕΝ τήρησαν τις υποσχέσεις τους οδηγώντας άτομα και ομάδες στην πολύ πικρή πραγματικότητα της ΜΑΤΑΙΩΣΗΣ των προσδοκιών. Και έτσι, εδώ και 7 χρόνια βιώνουμε τις δραματικές και πρωτόγνωρες επιπτώσεις από την ΜΑΤΑΙΩΣΗ των υπέρμετρων προσδοκιών μας…

Μειώθηκαν και προβλέπεται να μειωθούν ακόμη περισσότερο οι συντάξεις και οι μισθοί όσων είναι τυχεροί και έχουν απασχόληση, παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη η ανεργία και σε τραγικά επίπεδα για τους νέους, πικραίνει η ανέχεια, καθηλωμένη στην ανυπαρξία η οικονομική δραστηριότητα.

Και έτσι στα καλά-καθούμενα, αφού μας δόθηκαν με την «δόση» μόνο όσα χρειάζονταν για να καλυφθούν οι πληρωμές στους Δανειστές αλλά παρακρατήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια για τον Σεπτέμβριο ΕΦΟΣΟΝ ικανοποιηθούν δύο ντουζίνες «προ απαιτούμενα» ξεπήδησε στα ΜΜΕ για μια ακόμη φορά η «ΕΞΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ» με καλό επιτόκιο…

«Έξοδος στις Αγορές» σημαίνει σε απλά Ελληνικά την δυνατότητα να μπορούμε να ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ από τις διεθνείς αγορές με επιτόκιο κάτω του 5%!...

Αλλά κανείς δεν μας λέει ότι τώρα, με τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ, μας δανείζει λεφτά η Ευρώπη (των Λαών) με επιτόκιο, εάν κάνω λάθος διορθώστε με, του επιπέδου του 1%...
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ «χρειάζεται» ένα…βεγγαλικό!.. 
«Έξοδος στις Αγορές»… 

Γιατί όπως λένε όχι κακές αλλά ειλικρινείς γλώσσες, επειδή εάν δεν γίνει τώρα «επιτυχώς» (επιτυχία με επιτόκιο σχεδόν 5% θυμίζει Σαμαρά-Βενιζέλο- success story και άλλα… παραμύθια) το 2018 έρχεται ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;

Οι πρόγονοί μας είχαν «μύθους», που για αιώνες γοήτευσαν πολλούς Λαούς, αλλά εμείς οι Νέο-Έλληνες γοητευόμαστε με… παραμύθια!

20 Ιουλίου 1974: 43 χρόνια από την τουρκική εισβολή

20 Ιουλίου 1974. Είναι η μέρα που ο χρόνος για την Κύπρο σταματά. Είναι η μέρα που αλλάζει τον ρου της ιστορίας για «το ριγμένο στο πέλαγος  χρυσοπράσινο φύλλο».
 
43 χρόνια μετά, ο εφιάλτης του πικρού εκείνου καλοκαιριού ζωντανεύει ξανά, τα βήματα της μπότας του Τούρκου κατακτητή ηχούν και πάλι στ’ αφτιά μας.
 
Ώρα 05:30 το πρωί. Οι σειρήνες πολέμου ηχούν σε ολόκληρο το νησί. Ήταν μόλις πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα που έγινε στην μεγαλόνησο και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις εισβάλουν για να φέρουν …την ειρήνη όπως είπαν! Βρήκαν δηλαδή την αφορμή που έψαχναν για χρόνια, προκειμένου να κάνουν σάρκα και οστά τα σχέδια και τις επιδιώξεις τους.  Χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους, ξεριζώθηκαν από τα σπίτια και τις περιουσίες τους.
 
Σήμερα 43 χρόνια μετά, οι σειρήνες ήχησαν στις 05:30 το πρωί σε ολόκληρη την Κύπρο.
 
20 Ιουλίου του 1974 
 
Η Τουρκία, ενδεδυμένη τον μανδύα του προστάτη των τουρκοκυπρίων ισχυρίστηκε ότι πραγματοποιεί «ειρηνική επέμβαση» με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, πέντε μέρες νωρίτερα στις 15 Ιουλίου, του 1974. 
 
Ισχυρισμός που καταρρίπτεται, καθώς η Τουρκία παραμένει μέχρι και σήμερα ως κατοχική δύναμη στο νησί, παρά την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης.
Το προδοτικό πραξικόπημα έδωσε την πολυπόθητη, για την Τουρκία αφορμή ώστε να υλοποιήσει τα σχέδια της,
 
Προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 
 
Η Τουρκία συνεχίζει, 40 χρόνια μετά να στερεί από τους εκτοπισμένους Ελληνοκυπρίους το δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε προσφυγές ελληνοκυπρίων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις για τις παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης από την πλευρά της Τουρκίας. 
 
Οικονομική κατάρρευση και εποικισμός
 
Η τουρκική κατοχή επέφερε οικονομική κατάρρευση στο τμήμα εκείνο του νησιού, το οποίο πριν το 1974 ήταν το πλουσιότερο και το πιο αναπτυγμένο. Οι άσχημες οικονομικές συνθήκες που οφείλονταν στην κακοδιαχείριση της Τουρκίας και στον συστηματικό εποικισμό από την πλευρά της Τουρκίας των κατεχόμενων περιοχών με παράνομους εποίκους υποχρέωσε πολλούς Τουρκοκυπρίους να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη και αλλού.
Οι έποικοι σήμερα υπερτερούν αριθμητικά των γηγενών Τουρκοκυπρίων, σε αναλογία περίπου δύο προς ένα. Ανεξάρτητοι παρατηρητές έχουν τεκμηριώσει αυτό το θέμα για την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1992 και το 2003 αντίστοιχα.
 
Η τουρκική κατοχή επέφερε οικονομική κατάρρευση στο τμήμα εκείνο του νησιού, το οποίο πριν το 1974 ήταν το πλουσιότερο και το πιο αναπτυγμένο. Οι άσχημες οικονομικές συνθήκες που οφείλονταν στην κακοδιαχείριση της Τουρκίας και στον συστηματικό εποικισμό από την πλευρά της Τουρκίας των κατεχόμενων περιοχών με παράνομους εποίκους υποχρέωσε πολλούς Τουρκοκυπρίους να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη και αλλού.
 
Οι έποικοι σήμερα υπερτερούν αριθμητικά των γηγενών Τουρκοκυπρίων, σε αναλογία περίπου δύο προς ένα. Ανεξάρτητοι παρατηρητές έχουν τεκμηριώσει αυτό το θέμα για την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1992 και το 2003 αντίστοιχα.
 
Καταστροφή Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Kατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, η Τουρκία και το τουρκοκυπριακό καθεστώς, επιχειρούν με συστηματικό τρόπο να εξαλείψουν την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά στις κατεχόμενες περιοχές. Σε πόλεις και χωριά έχουν δοθεί τουρκικά ονόματα, ενώ αρχαιολογικοί χώροι, εκκλησίες και κοιμητήρια έχουν βεβηλωθεί, καταστραφεί ή μετατραπεί. 
 
Μονομερής ανακήρυξη ψευδοκράτους
 
Στην προσπάθεια της, η κατοχική δύναμη να εδραιωθεί, υποκίνησε και επιδοκίμασε τον Νοέμβριο του 1983 τη «μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας», στην κατεχόμενη περιοχή.
 
Η ούτω καλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα άλλο κράτος πλην της Τουρκίας, η οποία ασκεί τον ουσιαστικό έλεγχό της
 
Τα ψηφίσματα 541 του 1983 και 550 του 1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασαν με κατηγορηματικό τόπο τη μονομερή αυτή ενέργεια, την κήρυξαν άκυρη, ζήτησαν την απόσυρσή της και κάλεσαν όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να μην αναγνωρίσουν την παράνομη αυτή οντότητα.
 
Τόσο η ΕΕ όσο και άλλοι διεθνείς και περιφερειακοί οργανισμοί έχουν υιοθετήσει παρόμοιες θέσεις.
 
Ως εκ τούτου, η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει μόνον την Κυπριακή Δημοκρατία που δημιουργήθηκε το 1960 και την κυβέρνησή της, ακόμη κι αν η κυβέρνηση δεν μπορεί προς το παρόν να ασκήσει εξουσία σε περιοχές που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας.
 
Δικαστικές αποφάσεις από διεθνή και εθνικά δικαστήρια στη Δυτική Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο προσφέρουν μία σημαντική ανεξάρτητη καταγραφή των συνεπειών της τουρκικής εισβολής του 1974 και της συνεχιζόμενης κατοχής τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Επιβεβαιώνουν επίσης τη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κυβέρνησής της. Πρόκειται για  αποφάσεις οι
οποίες αποτελούν μία σημαντική βάση για οποιαδήποτε μελλοντική συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος.
 
πηγή 
 
Διαβάστε επίσης 

Μιά εικόνα χίλιοι ΤΣΥΡΙΖΑ..

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Λένε πως μιά εικόνα λέει όσα λένε χίλιες λέξεις. 
Και έτσι είναι.

Ας δούμε την εικόνα πάνω. Οι κύριοι της φωτογραφίας παρουσιάζουν την εικόνα που παρουσιάζουν γιατί προσποιούνται, ή θέλουν να γίνουν κάτι που δεν είναι.
Θέλουν να γίνουν "δυτικοί", να ανήκουν κι αυτοί στον "δυτικό πολιτισμό" (μη χ@σω).

Το δε απαύγασμα της γελοιότητάς τους, η γραβάτα, η οποία όμως σίγουρα τους προξενεί την μεγαλύτερη περηφάνια απ' όλο το υπόλοιπο ντύσιμο, είναι φανερό πως τους προκαλεί τέτοια υπερηφάνεια γιατί μέσα τους, βαθειά, τους θυμίζει, είναι, ένα απομεινάρι του φυσικού τους ντυσίματος, όπου με λίγα φύλλα κρύβουν τ' α@@@δια τους, και ό,τι άλλο πρέπει να μείνει κρυφό.

Αφού είναι φανερό λοιπόν, μπαμ κάνει πως είσαι Μασσάι, Άσα, ή κάτι τέτοιο, δεν γίνεται χρυσέ μου να περάσεις για πολωνός, αυστριακός,  ή ό,τι άλλο.

Το blog στην διπλανή εικόνα βλέπει τον σύντροφο πρωθυπουργό και τον ΤΣΥΡΙΖΑ γενικότερα.
Αυτήν την εικόνα βλέπουν απ' αυτούς στην ουσία οι ευρωπαίοι "εταίροι" τους και οι "θεσμοί" τους.
Αυτήν την εικόνα αντιλαμβανόμαστε και εμείς όσοι δεν είμαστε μνημονιακοί μενουμευρώπηδες, διαπλεκόμενοι, λαμόγια, και ντεμέκ αριστεροί.
Προς το παρόν πρωθυπουργός, κόμμα, υπουργοί και βουλευτές του, παρουσιάζουν την ίδια εικόνα αλλά χωρίς γραβάτες. 

Όταν θα φορέσουν και γραβάτα θα είναι τάλε-κουάλε.
Μόνο να προσέξουν η γραβάτα να είναι εξ ίσου μακριά για να κρύψει όχι άλλα ανύπαρκτα πράγματα, παρά την ξεσκισμένη παρθενιά της αριστεράς, της αλήθειας, της τσίπας, και του ήθους γενικότερα.

Γελοίοι!..
Υ.Γ. Το blog ευχαριστεί τον φίλο του Γιώργο Κ. για την έμπνευση που του έδωσε με την φωτογραφία αυτή. 

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ

Η Αϊσέ δεν πάει διακοπές φέτος

Όσοι αναγνώστες αναρωτηθούν για τον τίτλο του άρθρου αυτού, τους θυμίζουμε ότι το σύνθημα για την έναρξη της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, την 20η Ιουλίου 1974, ήταν: «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές» 

Του Νίκου Ιγγλέση

Πέρασαν 43 χρόνια από εκείνη την αποφράδα μέρα και ο εχθρός δεν έχει καταφέρει ακόμη να αλώσει το «οχυρό» που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Η τελευταία «πολιορκία» που άρχισε πριν περίπου τρία χρόνια, το 2014, με το κοινό ανακοινωθέν  Αναστασιάδη – Έρογλου, τερματίστηκε στο Κραν-Μοντάνα της Ελβετίας στις 7 Ιουλίου 2017. Μαζί με τα τουρκικά «στρατά» αποσύρθηκαν, προσώρας, και οι «πολιορκητικές μηχανές» που ακούν στα ονόματα: Έσπεν Μπαρθ Άϊντε, ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, βρετανικός παράγοντας, Ζαν-Κλωντ Γιουνγκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερίνι, ύπατη εκπρόσωπος εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, καθώς και πολλοί άλλοι «ταλιμπάν» της παγκοσμιοποίησης που επιδιώκουν να μετατρέψουν την Κύπρο σ’ ένα α-εθνικό μόρφωμα. 

Σε δραματικό αδιέξοδο βρίσκονται όσοι «εντός των τειχών» Ελλαδίτες και Κύπριοι αγωνίστηκαν, την τελευταία τριετία, όπως είχαν κάνει και το 2004 με το «Σχέδιο Ανάν», να πείσουν τους ελληνοκύπριους ότι πρέπει να παραδώσουν το ανεξάρτητο κράτος τους για να «επανενώσουν» την πατρίδα τους. Όλοι αυτοί, οι τουρκόφοβοι, τουρκόπληκτοι και τουρκόφιλοι, δε λένε ότι η επανένωση της Κύπρου, όπως μεθοδεύεται και προωθείται, θα την καταστήσει στο σύνολό της επαρχία της νέο-οθωμανικής Τουρκίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οι παραχωρήσεις 

Ο Νίκος Αναστασιάδης εκλέχτηκε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους διεθνώς αναγνωρισμένου, μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και άλλων Διεθνών Οργανισμών και αμέσως μετά άρχισε να διαπραγματεύεται τη διάλυσή του και την αντικατάστασή του από μια Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία. Σημειώνουμε ότι απ’ όλα τα κράτη, μόνο η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που τη θεωρεί «εκλιπούσα». Παράλληλα ο κ. Αναστασιάδης υποβάθμισε το αξίωμά του, από πρόεδρος της Δημοκρατίας σε εκπρόσωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας για να είναι πολιτικά ισοϋψής με τον εκπρόσωπο των Τούρκων (τουρκοκυπρίων και εποίκων) της Κύπρου. Ο οποιοσδήποτε διάλογος με την τουρκική κοινότητα θα έπρεπε να διεξάγεται από κάποιο ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος ή το πολύ από κάποιον αρμόδιο υπουργό, αν ο στόχος ήταν να διατηρηθεί το διεθνές status της Κυπριακής Δημοκρατίας και να υπογραμμιστεί το νομικά παράνομο καθεστώς που έχουν εγκαθιδρύσει στη Βόρεια Κύπρο τα τουρκικά στρατεύματα. 

Στην Πενταμερή Διάσκεψη του Κραν-Μοντάνα, που υποτίθεται ότι θα καθόριζε το μέλλον της Κύπρου, δεν παρίστατο ο άμεσα ενδιαφερόμενος, η Κυπριακή Δημοκρατία. Συμμετείχαν οι τρείς εγγυήτριες Δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία) και οι δύο κοινότητες (ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή). Καθ’ όλη την περίοδο των διαπραγματεύσεων και μέχρι τη λήξη της Διάσκεψης του Κραν-Μοντάνα ο πρόεδρος (της ελληνοκυπριακής κοινότητας;) Νίκος Αναστασιάδης είχε αποδεχτεί: 

1. Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία αποτελούμενη από δύο συνιστώντα κρατίδια, ένα ελληνοκυπριακό και ένα τουρκοκυπριακό. 

2. Την εκ περιτροπής προεδρία της Ομοσπονδίας, με δύο θητείες για έλληνα πρόεδρο και μία για τούρκο πρόεδρο. 

3. Τη σταθμισμένη ψήφο με βάση εθνοτικά χαρακτηριστικά, δηλαδή, την κατάργηση της δημοκρατικής αρχής «ένας άνθρωπος, μία ψήφος» (one man, one vote), όπως συνέβαινε στη Νότιο Αφρική την εποχή του απαρχάϊντ. 

4. Την πολιτική ισότητα μεταξύ της ελληνικής πλειοψηφίας (82%) και της τουρκικής μειοψηφίας (18%) στη διακυβέρνηση και τα όργανα της Ομοσπονδίας. 

5. Το δικαίωμα της αρνησικυρίας – βέτο. Καμιά απόφαση δε θα μπορεί να ληφθεί στα όργανα της Ομοσπονδίας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουλάχιστον ενός τούρκου εκπροσώπου. 

6. Την παραμονή στην Κύπρο των εποίκων, περίπου 125.000 έναντι 95.000 τουρκοκυπρίων, με καθεστώς ευρωπαίου πολίτη ή μόνιμου μετανάστη, πέραν όσων έχουν ήδη λάβει «τουρκοκυπριακή ιθαγένεια». Σημειώνουμε ότι ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα πολέμου, διότι συνιστά μέθοδο εθνοκάθαρσης (άρθρο 49 της Συνθήκης της Γενεύης του 1949). 

7. Την περιορισμένη επιστροφή (όχι πάνω από 20%) των προσφύγων στις εστίες τους, ώστε να μη διαταραχθεί η εθνοτική πλειοψηφία στα συνιστώντα κρατίδια. 

8. Τα σταθμισμένα δικαιώματα για τις περιουσίες μεταξύ των νόμιμων ιδιοκτητών και των σημερινών χρηστών που τις έχουν σφετεριστεί με την κάλυψη του τουρκικού στρατού. Οι παράνομοι χρήστες θα έχουν τον πρώτο λόγο στις περιουσίες των προσφύγων στο τουρκοκυπριακό κρατίδιο. 

9. Την παραχώρηση των τεσσάρων ελευθεριών σ’ όλους τους τούρκους πολίτες ώστε να μπορούν να εγκαθίστανται στην Κύπρο, να αποκτούν περιουσία, να εργάζονται, να εμπορεύονται, να εισάγουν και να εξάγουν κεφάλαια και αγαθά σαν να ήταν κάτοικοι χώρας-μέλους της ΕΕ. Πρόκειται για έμμεση εισδοχή της Τουρκία των 79 εκατομμυρίων κατοίκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση με θέσπιση πρωτογενούς δικαίου. 

10. Τη διάλυση της κυπριακής εθνοφρουράς και τη δημιουργία ενός αφοπλισμένου κράτους που δε θα μπορεί να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα της άμυνας έναντι οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής.

Οι συνέπειες  

Όλα αυτά και πολλά άλλα που έγιναν αποδεκτά από την ελληνική πλευρά στο όνομα της «λύσης τώρα», οδηγούν στην εγκαθίδρυση ενός μη λειτουργικού και βιώσιμου μορφώματος το οποίο για να πάρει οποιαδήποτε σημαντική απόφαση θα πρέπει να έχει τη σύμφωνη γνώμη της Άγκυρας. Η ψήφος της νέας Ομοσπονδίας στον ΟΗΕ, την ΕΕ και άλλους Διεθνείς Οργανισμούς θα είναι σύμφωνη με τα τουρκικά συμφέροντα, διαφορετικά η Κύπρος θα είναι αναγκασμένη να απέχει. Επίσης πρέπει να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά δικαιούνται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)  και άρα η Κύπρος, όπως και αυτά του Αιγαίου «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Κατά συνέπεια διεκδικεί τις θαλάσσιες περιοχές μέχρι την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Μόνο μία ανεξάρτητη, από την τουρκική επικυριαρχία Κύπρος, με βάση τη διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, μπορεί να αποτελέσει τον κυματοθραύστη της νέο-οθωμανικής γεωοικονομικής επέκτασης στην Ανατολική  Μεσόγειο. 

Από κάποιους αναλυτές και δημοσιογραφούντες οι παραχωρήσεις του κ. Αναστασιάδη θεωρήθηκαν ανεπαρκείς για να επιτευχθεί η «λύση τώρα» στην οποία τόσα  είχαν επενδύσει οι ίδιοι και οι πάτρωνες τους. Μάλιστα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής ηγεσίας του «κομμουνιστικού»  ΑΚΕΛ  ζήτησε όλες αυτές οι παραχωρήσεις να κρατηθούν ως «διαπραγματευτικό κεκτημένο» για την επόμενη προσπάθεια κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν τα παρατούν ποτέ! 

Η ελληνική κυβέρνηση, από την πλευρά της, ακολουθώντας την πάγια γραμμή των τελευταίων χρόνων, που συμμερίζεται και η – φιλοευρωπαϊκή – αντιπολίτευση, ότι δηλαδή η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει και συμπαρίσταται, επέδειξε ενδιαφέρον μόνο για τη διεθνή πλευρά του Κυπριακού, δηλαδή, για τα εγγυητικά και παρεμβατικά δικαιώματα που πηγάζουν από τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959, που εγκαθίδρυσαν την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Αναστασιάδη ζήτησε  την κατάργηση των εγγυητικών και παρεμβατικών δικαιωμάτων και από τις τρείς εγγυήτριες Δυνάμεις και την αποχώρηση, με βάση ένα χρονοδιάγραμμα, των τουρκικών στρατευμάτων. Επίσης πρότεινε τη δημιουργία  μιας πολυεθνικής αστυνομικής δύναμης, με τη συμμετοχή και της Τουρκίας, που θα ελέγχει την εφαρμογή της συμφωνίας. Η Τουρκία αρνήθηκε να παραιτηθεί των δικαιωμάτων που θεωρεί ότι της δίνουν οι Συμφωνίες του 1959 και έτσι η Διάσκεψη του Κραν-Μοντάνα  έληξε χωρίς αποτέλεσμα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως η δεύτερη ελληνική κρατική οντότητα, σώθηκε για ακόμα μια φορά.

Η τουρκική αλαζονεία 

Η προσωρινή διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν οφείλεται σε κάποια ευφυή πολιτική στρατηγική της ελληνικής πλευράς – αν υπήρχε δε θα είχαμε φτάσει ούτε στο Μον-Πελεράν ούτε στο Κραν-Μοντάνα – αλλά στην αλαζονεία, την πλεονεξία και την πολιτική «μυωπία»  της ηγεσίας των νέο-Οθομανών της Άγκυρας. Ο Νίκος Αναστασιάδης, ως εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής κοινότητας, έδωσε όλες τις παραμέτρους που θα καθιστούσαν την Τουρκία όχι μόνο νόμιμη κυρίαρχο της κατεχόμενης ζώνης στο Βορρά, αλλά και επικυρίαρχη σ’ όλη την εδαφική έκταση της Κύπρου  νομιμοποιώντας παράλληλα, με ελληνική υπογραφή, τα αποτελέσματα της παράνομης εισβολής και κατοχής. Χαρακτηριστικό της ανυπαρξίας οποιασδήποτε «κόκκινης γραμμής» κατά τις διαπραγματεύσεις είναι ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Ιωάννης Κασουλίδης μετά τη λήξη της Διάσκεψης του Κραν-Μοντάνα επανέλαβε (12-7-17) παλιότερη δήλωσή του ότι: «Μηδέν τουρκικός στρατός και μηδέν τουρκικές εγγυήσεις δεν είναι θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς αλλά τουρκική   προπαγάνδα». Αυτός ο άνθρωπος που «εκφράζει» την κυπριακή διπλωματία παραμένει ακόμη στη θέση του. 

Από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να αποφύγει τις «κακοτοπιές» και να μην εμπλακεί με την εσωτερική πτυχή του κυπριακού προβλήματος. Πρόκειται για μέγα λάθος. Πρώτον γιατί η Ελλάδα είναι εγγυήτρια χώρα όχι μόνο της ανεξαρτησίας αλλά και του συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την κατάλυση της συνταγματικής τάξης, με το πραξικόπημα του 1974, επικαλέστηκε η Τουρκία για να εισβάλλει στην Κύπρο. Δεύτερον γιατί η Ελλάδα, ως εθνικό κέντρο, δεν μπορεί απλά να ακολουθεί, να στηρίζει, να συμπαραστέκεται και να συμπορεύεται, αλλά πρέπει να ηγείται, να καθοδηγεί και να δίνει στρατηγικό όραμα σ’ όλο τον Ελληνισμό, διαφορετικά δεν είναι εθνικό κέντρο, είναι δορυφόρος. Τρίτον και σημαντικότερο γιατί η επίτευξη, μέσω της εσωτερικής πτυχής, του γεωπολιτικού ελέγχου ολόκληρης της Κύπρου από την Άγκυρα μεταβάλλει  δραματικά τους συντελεστές ισχύος μεταξύ Ελλάδας  και Τουρκίας. 

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς επικέντρωσε την πολιτική του στην κατάργηση των εγγυητικών και παρεμβατικών δικαιωμάτων καθώς και στην αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής προκειμένου, όπως είπε, η Διζωνική – Δικοινοτική Ομοσπονδία να γίνει ένα «κανονικό» κράτος. Μόνο που «κανονικό» κράτος  με εναλλαγή του προέδρου του βάσει εθνοτικών κριτηρίων, με σταθμισμένη ψήφο, με βέτο της μειοψηφίας και χωρίς δυνατότητα άμυνας δεν υπάρχει. Η Τουρκία θα μπορούσε να παραιτηθεί από τα δικαιώματα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου  και αυτό δε θα την εμπόδιζε να παρέμβει μελλοντικά στην αφοπλισμένη Κύπρο, με αφορμή την προστασία της τουρκικής μειονότητας ή την προάσπιση ζωτικών στρατηγικών συμφερόντων της. Σήμερα η Τουρκία, χωρίς να έχει βάσει κάποιας Συνθήκης  εγγυητικά – επεμβατικά δικαιώματα, έχει εισβάλλει στο Ιράκ και τη Συρία. Όλα, στις διακρατικές σχέσεις, είναι θέμα συσχετισμού ισχύος.

Από την ανάλυση που προηγήθηκε συνάγεται το συμπέρασμα ότι πιο σημαντικό από τις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα είναι η πολιτική ανεξαρτησία ή όχι του κράτους επί του οποίου αυτά μπορούν να ασκηθούν. Αν υπάρξει τουρκική εισβολή στη σχεδιαζόμενη  Διζωνική – Δικοινοτική  Ομοσπονδία, η τελευταία δε θα μπορεί να την καταγγείλει στον ΟΗΕ και σ’ άλλους Διεθνείς Οργανισμούς ούτε να ζητήσει τη βοήθεια άλλων κρατών, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Σε περίπτωση επέμβασης στο έδαφος ή στην ΑΟΖ της, η κυβέρνηση της ομοσπονδιακής Κύπρου δε θα μπορεί να αποφασίσει, λόγω του βέτο, αν θα πρόκειται για εχθρική ή φιλική ενέργεια της Τουρκίας. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Αν η Κύπρος επιβίωσε, έστω και ακρωτηριασμένη, μετά την εισβολή του 1974 αυτό οφείλεται στην ύπαρξη μιας διεθνώς αναγνωρισμένης ελληνοκυπριακής κυβέρνησης στη Λευκωσία.

Νέα Στρατηγική 

Ο Ελληνισμός οφείλει να γνωρίζει ότι οι «πολιορκητές» της Κυπριακής Δημοκρατίας, αργά ή γρήγορα, θα επανέλθουν. Τώρα υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για να οργανωθεί η ελληνική άμυνα στη βάση μιας νέας στρατηγικής. Οι πολιτικοί σε Ελλάδα και Κύπρο πρέπει άμεσα να σταματήσουν να «μηρυκάζουν»  το αφήγημα της Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Τουρκίας  και αναβαθμίζει  την κατεχόμενη ζώνη σε κρατικό μόρφωμα. Ήδη έχει γίνει μεγάλη πολιτική και διπλωματική ζημιά και θα χρειαστεί πολύς κόπος και προσπάθεια για να αντιστραφούν τα πράγματα. 

Το Κυπριακό δεν είναι διακοινοτική διαφορά, μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, αλλά πρόβλημα εισβολής και κατοχής κυπριακού εδάφους από μια άλλη χώρα, την Τουρκία. Οι οποιεσδήποτε συνομιλίες σε διμερές ή διεθνές επίπεδο πρέπει να γίνονται μόνο με τον εισβολέα, προκειμένου αυτός να αποσύρει τα στρατεύματά του και να συμμορφωθεί με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα θα πρέπει να γίνονται όλες οι πολιτικο-διπλωματικές κινήσεις, ιδιαίτερα σε σχέση με την ΕΕ, που θα αυξάνουν το κόστος της Τουρκίας από την παραμονή των στρατευμάτων της στην Κύπρο. 

Οι οπαδοί της «λύσης τώρα»  θα αντιτάξουν ότι με μια τέτοια στρατηγική το Κυπριακό δε θα λυθεί ποτέ γιατί η Τουρκία δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τα σημερινά κεκτημένα της ούτε να απεμπολήσει τις αξιώσεις της. Σύμφωνα με τη λογική τους πρέπει να είμαστε ευέλικτοι και να υποχωρούμε, μόνο που κάποια στιγμή αυτό που θα συμβεί δε θα είναι η λύση αλλά η ολοκληρωτική παράδοση. Πρέπει να τονίσουμε ότι η σημερινή κατάσταση δεν ικανοποιεί κανέναν αλλά είναι προτιμότερη από μια κακή – τουρκική λύση. Μπορεί να μη θέλουμε ο κατοχικός στρατός να ελέγχει το 36,2% του κυπριακού εδάφους αλλά πολύ περισσότερο δε θέλουμε η Τουρκία να θέσει υπό τον γεωπολιτικό έλεγχό της το 100% της Κύπρου. Μήπως αυτό θέλουν οι  οπαδοί της «λύσης τώρα»; 

Η νέο-οθωμανική Τουρκία φιλοδοξεί  να καταστεί ηγεμονική-περιφερειακή δύναμη στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, γι’ αυτό, αργά ή γρήγορα, θα έρθει σε σύγκρουση  με όλες ή ορισμένες από τις μεγάλες δυνάμεις καθώς και με άλλες κρατικές οντότητες της ευρύτερης περιοχής όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και το Ιράν.  Ουδείς απ’ όλους αυτούς επιθυμεί τη γεωπολιτική γιγάντωση της σουνιτικής Τουρκίας. Τότε θα είναι η ιστορική ευκαιρία για τον Ελληνισμό να ανατρέψει το σημερινό συσχετισμό ισχύος και γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαζόμαστε από τώρα. Πρέπει να έχουμε υπομονή και ποτέ να μη βάζουμε την υπογραφή μας για να νομιμοποιήσουμε τα  τετελεσμένα του εχθρού. Η Αϊσέ δεν πρέπει να πάει διακοπές ποτέ ξανά! 

Πηγή GreekAttack
το είδαμε ΕΔΩ 

Ελλάδα – Ρωμανία, σημειώσατε 2

Γράφει ο Ιωάννης Νεονάκης
Η ίδρυση του Ελληνικού κράτους είναι εν πολλοίς συνυφασμένη με την επίσημη επικράτηση των ονομάτων Ελλάδα και Έλληνας, αντί των πολύ ορθότερων ιστορικά Ρωμανία (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και Ρωμηός. Είναι βέβαιο ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν θα επέτρεπαν ποτέ την ίδρυση ενός κράτους στην περιοχή μας με το όνομα Ρωμανία. Ή για να το πούμε καλύτερα, δεν θα επέτρεπαν ποτέ την επανασυγκρότηση της Ρωμανίας, την ουσιαστική δηλαδή ανάσταση του Γένους μας. Κάτι τέτοιο θα άνοιγε τεράστια γεωπολιτικά θέματα και προϊόντος του χρόνου θα υπέσκαπτε καίρια τα σαθρά θεμέλια της δικής τους κρατικής συνοχής και ύπαρξης. 

Αντίθετα, ένα μικρό εθνικό κρατίδιο-προτεκτοράτο, ένα «ενεργούμενο», μια μαριονέτα ελεγχόμενη εις το διηνεκές με ποικίλους τρόπους θα τους εξυπηρετούσε μια χαρά. Ειδικά αν συνδυάζονταν και με άλλα μικρά και πλήρως επίσης ελεγχόμενα εθνικά κρατίδια στην περιοχή. Τέλος, οι όποιες ανησυχίες τους για κάποια τυχόν αφύπνιση των (ας το πούμε ευσχήμως) κατοίκων του χώρου θα διαλύονταν πλήρως αν οι κάτοικοι αυτοί ξεχνούσαν παντελώς την άμεση και ζώσα ιστορία τους και τη ρωμαίικη ταυτότητά τους και μηρύκαζαν αστόχαστα και με απλανές βλέμμα τα αληθινά όντως κατορθώματα του προπάππου τους Περικλέους βεβαίως βεβαίως! Πάλι καλά που δεν μάς είπαν και Γρεκία! 

Έκτοτε η παιδεία μας, η επίσημη ιστοριογραφία αλλά και το πολιτικό κατεστημένο μάς επέβαλλαν τα εθνικά μας στερεότυπα. Οι παλαιότεροι από μας ασφαλώς θα θυμούνται την κατ’ εμέ ανιστόρητη φράση που είχε πει ο, κατά τα άλλα πολυμαθής, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Σαρτζετάκης εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 1990 αναφερόμενος στους Έλληνες ότι «είμαστε έθνος ανάδελφον». Η φράση αυτή συνοψίζει ευκρινώς όλο το λανθασμένο κατά την άποψή μου κοίταγμα στην Ιστορία μας και τη στρέβλωση που έχουμε υποστεί ως Γένος τα τελευταία 200 χρόνια αναφορικά με την ταυτότητά μας και το ποιοι πραγματικά είμαστε. 

Είμαστε Έλληνες; Προφανώς και είμαστε Έλληνες. Η γλώσσα μας, η ιστορία και ο πολιτισμός μας το πιστοποιούν ακράδαντα. Τότε λοιπόν πού είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι το Έλληνας είναι μερικό, είναι εξαιρετικά περιοριστικό και γίνεται ακόμα πιο μερικό και περιοριστικό όταν προσεγγίζεται με τον τρόπο και την αντίληψη των δυτικών που τελικά επικράτησε. 

Ο όρος Ρωμηός σαφώς περιλαμβάνει και την έννοια του όρου Έλληνας, αλλά είναι εξαιρετικά πιο ευρύς, και πολυεπίπεδος. Ουσιαστικά αποδίδει την πολιτισμική ταυτότητα που προέκυψε από το βαθμιαίο συγκερασμό τριών μεγεθών: (α) του ελληνιστικού πολιτισμού, (β) της κληρονομιάς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με πρωτεύουσα αρχικά τη Ρώμη και στη συνέχεια τη Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη και κυρίως (γ) της Εβραϊκής παλαιοδιαθηκικής παράδοσης και της διδασκαλίας του Χριστού. Ο Ρωμηός ανεξάρτητα από τη φυλετική του προέλευση ή τη γλώσσα που χρησιμοποιεί (ελληνικά, λατινικά, αραμαϊκά, βλάχικα, βουλγάρικα, αρβανίτικα, τούρκικα κτλ.), έχει ελληνιστικό πολιτισμικό υπόβαθρο, πρωτεύουσα του κράτους του είναι η Ρώμη και στη συνέχεια η Νέα Ρώμη/Κωνσταντινούπολη και κυρίως είναι ορθόδοξος χριστιανός. 

Αντίστοιχα η Ρωμανία δεν είναι ένα κλειστό έθνος-κράτος και ούτε χαρακτηρίζεται κυρίως από τα σύνορά της. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό της με οικουμενικό τρόπο ως τη μία και αδιαίρετη ορθόδοξη χριστιανική πολιτεία επί της γης. Ουσιαστικά πρόκειται για έναν τρόπο ζωής και μια προσπάθεια πολιτειακής θεσμικής συγκρότησης με σκοπό την υπεράσπιση αυτού του τρόπου ζωής προς όφελος και ανάδειξη του προσώπου, χωρίς όμως να επιβάλλει δυναστικά τα προτάγματά της σε λαούς με άλλες παραδόσεις. Ένα κράτος, που παρά το πλήθος των λαθών, των αμαρτιών και των εγκλημάτων που έγιναν, φτάνοντας μέχρι και σε μακροχρόνιους εμφύλιους σπαραγμούς, προσπάθησε εντούτοις να πορευτεί εν μετανοία και να διατηρήσει κατά τα μέτρα του ανθρωπίνως δυνατού τον Θεοκεντρικό (και όχι θεοκρατικό) του άξονα, την πανανθρώπινη αναφορά και την εσχατολογική του προοπτική. 

Θα αναρωτηθεί κάποιος: έχουνε νόημα όλα αυτά σήμερα ή μήπως αποτελούν έναν άκαιρο, ανώφελο και «πολυτελή» ιστορικό αναστοχασμό;Κατά την ταπεινή μου άποψή όχι μόνο έχουν σημασία αλλά θα έπρεπε να αποτελούν το κεντρικό σημείου προβληματισμού του λαού μας στο ιστορικό σταυροδρόμι που βρισκόμαστε τα τελευταία χρόνια. 

Οι όροι Ρωμηός και Ρωμανία αλλάζουν άρδην τη νοηματοδότηση και συγκρότηση του βίου τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.Ισχυροποιείται η ιστορική συνέχεια και συνοχή του Γένους και η αυτοσυνειδησία του ενός ενιαίου σώματος προαπελθόντων, συγκαιρινών και μελλόντων ελθείν. Έρχεται στο προσκήνιο και γίνεται δική μας και κομμάτι του σημερινού εαυτού μας μια απίστευτης ευρύτητας ιστορική εμπειρία, αλλά και γλωσσική και πολιτισμική παρακαταθήκη. Αναδεικνύονται ισχυρές προτάσεις απέναντι στα αδιέξοδα της μετανεωτερικότητας. Οι σχέσεις μας ως συλλογικότητας με πλήθος άλλες συλλογικότητες και λαούς τροποποιείται εκ θεμελίων.

Αλλάζει η εκτίμηση και ο σεβασμός προς τον ίδιο μας τον εαυτό, και η καρδιά πλημμυρίζει από συναισθήματα άγνωστα στην παρούσα στενάχωρη κατάσταση. Ξεφεύγουμε από το μικρόκοσμό μας και ανοιγόμαστε στην οικουμένη. Αναδεικνύονται ευκρινώς τα πολλά ιστορικά δικαιώματα που εκ των πραγμάτων έρχονται στο προσκήνιο. Το πολύ ουσιαστικό όμως είναι ότι αλλάζει πλέον ο συνολικός τρόπος αντίληψης μας και πρόσληψης των πραγμάτων της οικουμένης, ανοίγει μια αγκαλιά που περικλείει τον όλο κόσμο και τον όλο άνθρωπο, ενοποιείται και νοηματοδοτείται σωτηριολογικά όλη η ιστορία, η κάθε στιγμή αποκτά τέλος και σκοπό, η κάθε πράξη και η κάθε ανάσα έχει εσχατολογική προοπτική. 

Ελλάδα λοιπόν ή Ρωμανία; Ο καθένας ας δώσει τη δική του απάντηση. Εξάλλου όλοι αγαπούμε και πονούμε την πατρίδα μας και όλες οι απαντήσεις είναι καλοπροαίρετες. Εγώ πάντως θα έλεγα: στάνταρ δύο.

Τίτλοι αναρτήσεων για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο μας το 1974.

Παραθέτουμε ορισμένους τίτλους παλαιοτέρων αναρτήσεων μας για την θλιβερή επέτειο της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο μας...
Οπως και να έχει οφείλουμε να τιμήσουμε τα παλικάρια Ελλαδίτες και Κυπρίους που στάθηκαν με την ελληνική καρδιά τους κόντρα στον Αττίλα μέσα σε συνθήκες προδοσίας.

Αιωνία η μνήμη όσων έπεσαν για μια Κύπρο ελεύθερη κι ελληνική. 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΑΡΙΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ Σχης Σ.Καλμπουρτζής: Ένας άγνωστος ήρωας του 1974.

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ… ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ.

Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο μέσα από μαρτυρίες και των Τούρκων.

ΚΥΠΡΟΣ 1974-2015: 41 χρόνια…

Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο (20 Ιουλίου 1974)

Εγχρωμο φωτογραφικό υλικό από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 14-16 08 1974.

ΕΛΔΥΚ 1974

ΚΥΠΡΟΣ 1974 : Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ.Η ΜΥΘΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 336 ΤΕ.ΑΦΗΓΗΣΗ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ.

ΚΥΠΡΟΣ 1974:Ο διοικητής των υπερασπιστών της Λευκωσίας Δ.Αλευρομάγειρος στο Militaire.

Μανώλης Μπικάκης. Ενας ξεχασμένος ήρωας της Κύπρου το 1974.

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 1ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 2ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 3ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 4ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 5ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 6ο)  

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (μέρος 7ο)  

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Πολεμικές μνήμες από την εισβολή στην Κύπρο το 1974. (μέρος 1ο)  

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Πολεμικές μνήμες από την εισβολή στην Κύπρο το 1974. (μέρος 2ο)  

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Πολεμικές μνήμες από την εισβολή στην Κύπρο το 1974. (μέρος 3ο)  

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Πολεμικές μνήμες από την εισβολή στην Κύπρο το 1974. (μέρος 4ο)

ΚΥΠΡΟΣ 1974: ΠΩΣ ΧΑΘΗΚΕ Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ; (13-14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1974).

40 χρόνια από την εισβολή της Κύπρου. Στοιχεία παρασκηνίου.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.